Boks ośmiu winyli Plastic People wydała wytwórnia Globus w 1992 roku początkowo w limitowanej edycji 500 egzemplarzy. Wraz z rozpowszechnianiem się kompaktów wydał Globus również limitowany nakład 1000 egz. CD z identycznym programem utworów.

Boks zawiera następujące albumy:
I. "FRANCOVKA". Składanka nagrań koncertowych. Najstarsze pochodzi z 24.11.1973 r, najmłodsze z lutego 1976. Wydane po raz pierwszy.
II. "ELIÁŠŮV OHEŇ". Składanka nagrań koncertowych. Najstarsze jest z 29.6.1972 r, najmłodsze z 7 lutego 1976. Wydane po raz pierwszy.
III. "EGON BONDY'S HAPPY HEARTS CLUB BANNED". 1974. Wydany w latach 70 na Zachodzie jako pierwszy album PPU.
IV. "PASSION PLAY", czyli "PAŠIJOVÉ HRY VELIKONOČNÍ". 1978. Drugi ze znanych albumów.
V. "SLAVNÁ NEMESIS". 1979. Wydany po raz pierwszy program koncertowy pt. "Jak bude po smrti".
VI. "LEADING HORSES", czyli "CO ZNAMENÁ VÉSTI KONĚ". 1981. Trzeci z wcześniej znanych albumów. Pierwotnie wydany w Kanadzie u Boží mlýn Records.
VII. "HOVĚZÍ PORÁŽKA" albo "BEEF-SLAUGHTER". 1983-1984. Czwarty album, początkowo przeznaczony do wydania w Kanadzie. Wydanie nie doszło wtedy do skutku.
VIII. "PŮLNOČNÍ MYŠ" albo "MIDNIGHT MOUSE". 1984. Piąty i ostatni album.

Boks (zarówno winylowy jak też kompaktowy) zawiera obszerny booklet formatu płyty analogowej z wieloma zdjęciami, artykułem Paula Wilsona (członka PPU w pierwszej połowie lat 70, w roku 1977 w związku z poparciem Karty zmuszonego do opuszczenia Czechosłowacji, następnie osiadłego w Anglii, a później w Kanadzie, gdzie założył wytwórnię Boží mlýn Records i pod jej nagłówkiem zaczął wydawać płyty Plastikowych) opublikowanym w piśmie Musician w lutym 1983 r, opowiadaniem "Magora" (kierownika artystycznego PPU i ówczesnego lidera ruchu kultury podziemnej w Czechach) oraz artykułem z 1976 r o procesie z członkami PPU, opublikowany przez oficjalne pismo Mladý svět. Posiadając boks PPU można się także ubrać w czarną koszulkę z krótkim rękawem i charakterystycznym logo The Plastic People Of The Universe w kolorze żółtym.

W trakcie przygotowywania boksu do wydania miały miejsce bieżące konsultacje z liderem grupy Milanem Hlavsą, lecz wydaje się, że na ostatecznym efekcie sporo zaważył także przypadek. Wersje niektórych znanych albumów różnią się od swoich oryginalnych poprzedników. Wśród utworów starszej daty - z okresu "przedpłytowego" - brak niektórych sławnych hitów itp. To z pewnością było najważniejszym powodem podjęcia się praktycznie tej samej pracy przez tę samą wytwórnię jeszcze raz. Pod koniec 1997 roku ukazały się pierwsze dwa albumy zamierzonej serii 10 pojedynczych CD, mających wyczerpująco podsumować działalność najsławniejszej czeskiej grupy psychodelicznej. Edycja ma tym samym uzupełnić braki powstałe podczas kompilowania boksu. Globus tym razem skutecznie zapobiegł jakiemukolwiek pośpiechowi na rzecz pieczołowitości wydawniczej i edytorskiej, której wystarczającymi dowodami są zaistniałe już fizycznie albumy. Nagrania, pochodzące przeważnie ze szpulowych taśm-matek, zremasterowano na nowoczesnym sprzęcie. W wypadku znanych albumów postarano się, by ich skład i program były identyczne z oryginalnymi, w Czechach znanymi do tej pory najwyżej z kaset drugiego obiegu. Seria zawierać będzie, poza znanymi albumami, również składanki "rarytasów", utworów, które nie weszły na albumy i które podczas kompilowania boksu zostały uwzględnione tylko częściowo. Jednym słowem, na 10 kompaktach powinny się znaleźć wszystkie utwory Plastic People, które kiedykolwiek zostały w jakiś sposób zarejestrowane, o ile te nagrania spełniają podstawowe wymogi wydawcy wobec jakości technicznej. "Czechofile" mogą dodatkowo liczyć na wyczerpujące opracowanie historii zarówno grupy, jak też poszczególnych nagrań, w bookletach.

"DZIEŁA ZEBRANE" THE PLASTIC PEOPLE OF THE UNIVERSE:

1. "Muž bez uąí" - koncerty 1969-72                                               6. "Jak bude po smrti" - 1979
2. "Vožralej jak slíva" - koncerty 1973-75                                        7. "Co znamená vésti koně" - 1981
3. "Egon Bondy's Happy Hearts Club Banned" - 1974-75                  8. "Kolejnice duní" - 1977-82
4. "Ach, to státu hanobení" - koncerty 1976-77                                9. "Hovězí porážka" - 1983-84
5. "Paąijové hry velikonoční" - 1978                                               10. "Půlnoční myą" - 1985-86

http://www.multimedia.cz/globus
 

Współczesność "ludzi plastykowych"

Brabec Jan - "Z Jedné Strany Na Druhou"
Niecodzienne ujawnienie perkusisty Plastic People w jednorazowym projekcie z roku 1986 (archiwalne nagranie). Pociągnięcie wątku "Plastykowej" psychodelii w innym kierunku, do którego Brabec później nie wrócił już ani w Domácí kapele. Kameralnie zaaranżowane piosenki (bez perkusji); klimat gdzieś pomiędzy PPU a DG 307. Rzecz wyjątkowa.

Domácí Kapela - "Neděle", "Jedné Noci Snil"
Dowodzona przez byłego perkusistę Plastic People Jiří'ego Brabca, "kapela" uważana jest za jedynego prawdziwego kontynuatora "Plastykowej" psychodelii w latach 90.
 

Fiction - "Noc a Den"
Najnowszy album grupy, dowodzonej przez lidera byłych Plastic People "Mejlę" Hlavsę i łączącej w swojej twórczości psychodelię z nowoczesną (ale nie technową) elektroniką.
 

Brabenec/Topol/Brabec/Komárek/Oplątilová - "Konec Léta"
Jednorazowy projekt byłego saksofonisty Plastic People i specjalnie dobranych przez niego muzyków. Nawiązanie do klimatu PPU z okresu "Passion Play" i "Jak bude po smrti".
 
 

The Plastic People Of The Universe - "1997"
Dokument z trasy koncertowej. Jest rockowo, miejscami aż czadowo, ale znane utwory nie utraciły niczego ze swojego pierwotnego klimatu! Jak oni to robią?
 

Milan Hlavsa - "Šílenství"
Podczas gdy muzycy Plastic People w swoich solowych projektach pozostają wierni "staremu“ brzmieniu swojej macierzystej grupy, lider Plastyków poszukuje nowe formy dla estetyki, której był głównym twórcą. Nowy solowy album to kwintesencja poszukiwań rozpoczętych w grupach Půlnoc i Fiction. Hlavsa w sposób nie skrępowany łączy plastykową psychodelię z nowoczesnymi beatami. Podejmuje i rozwija wątki, ale nie zamyka ich w sobie, tylko pozostawia im przestrzeń do dalszego rozwinięcia... Przekonująca wypowiedź muzyka dojrzałego, a zarazem cały czas eksperymentującego. Z tekstów tym razem przeważają wiersze jednego z najwybitniejszych współczesnych poetów czeskich, Jiří‘ego Krchovskiego.
 
 

Wydawnictwa książkowe
Vratislav Brabenec "Vůl hvězda ranní" (Maťa 1998)
Osobliwa poezja saksofonisty Plastic People. Książeczka w wyjątkowym, miniaturowym formacie "do kieszonki".
Ivan M. Jirous "Magorův zápisník" (Torst 1997)
Komplet "dzieł zebranych" - felietonów, esejów, polemik, recenzji, uwag - duchowego przywódcy praskiego podziemia lat 70 i 80, i kierownika artystycznego Plastic People.
Jiří H. Krchovský "Vąe nejlepąí..." (Maťa 1998)
Wiersze jednego z najciekawszych poetów współczesnego czeskiego undergroundu.