Avant Music Festiwal 19.09-27.10.2008 Wrocław (The Thing, Vandermark, Pierre Bastien, Phil Minton, Zu, Kochan - Uchihashi - Hautzinger, Eraldo Bernocchi, MoHa, Audrey Chen, Zbigniew Karkowski, Matthew Shipp, Marc Ribot)

O FESTIWALU

Sztandar wysoko powiewa na niebie, a niebo nie znosi umiaru. Dla publiczności poszukującej w muzyce wyższych wartości, które trudno odnaleźć we współczesnej muzyce popularnej, powołaliśmy Festival prezentujący zjawiska nowatorskie, szczególne, cechujące się najwyższym poziomem artystycznym.
Sytuujemy się w przestrzeni muzyki improwizowanej, awangardowej i jazzowej, ale prawdę mówiąc klasyfikacje gatunkowe nie są dla nas najważniejsze. Nie chcemy zamykać festiwalowych prezentacji w jednej stylistycznej ramie, ograniczającej nasze twórcze poszukiwanie artystów wyjątkowych. Tym, co ich łączy, to wysoki poziom festiwalowych prezentacji.
W tej edycji wrocławskiego festiwalu wystąpią znakomici, nietuzinkowi muzycy. Wielu z nich po raz pierwszy będzie gościć w Polsce. To wielcy indywidualiści - często przez lata konsekwentnie dążący własną, oryginalną i niełatwą drogą, jakże istotną dla kształtu współczesnej muzyki niezależnej. Wśród nich znaleźli się m.in. Matthew Shipp - jeden z najlepszych jazzowych pianistów na świecie czy Marc Ribot - wirtuoz gitary, wieloletni współpracownik Johna Zorna i Toma Waitsa.
Podczas festiwalu pokażemy najnowsze projekty, określające wizerunek współczesnej sceny awangardowej, której artyści pozostają bliscy muzyce improwizowanej, jazzowej, niejednokrotnie także rockowej.
Festiwal wibruje w żywej tkance miejskich przestrzeni, relacji i zdarzeń. Wrocław staje się zatem nie tylko partnerem, ale też współtwórcą wydarzenia. Bezcenna okazuje się tu rola publiczności wymagająca jednocześnie otwartości i skupienia. I zapewne tego, o co najtrudniej: chwili bezcennego czasu. Dopiero wtedy możliwe jest spotkanie ze wspaniałą muzyką i jej twórcami, emocjami i barwnymi dźwiękami. Bardzo czekamy na to spotkanie. Bardzo.

PROGRAM FESTIWALU

19.09 - cena 15/22 zł
* Dawid Szczęsny (PL) - Firlej, godz. 20:00
* The Thing feat. Ken Vandermark (SWE/USA) - Firlej, godz. 21:00

26.09 - cena 18/25 zł
* Pierre Bastien (FR) - Firlej, godz. 20:00
* Phil Minton Quartet (GB) - Firlej, godz. 21:30
* Małe Instrumenty (PL) - Mleczarnia, godz. 23:00

27.09 - cena 18/25 zł
* Lucas Niggli Drum Quartet (CH) - Firlej, godz. 20:00
* ZU (IT) - Firlej, godz. 21:30
* TRIO KUH Kochan-Uchihashi-Hautzinger (JPN/PL/AUT) - Firlej, godz. 23:00

28.09 - cena 15/22 zł
* Mikrokolektyw (PL) - Firlej, godz. 19:00
* Black Engine (IT) - Firlej, godz. 20:00
* Eraldo Bernocchi (IT) - Mleczarnia, godz. 22:00

11.10 - cena 10/15 zł
* Piernik Zabrodzki Projekt (PL) - Firlej, godz. 20:00
* Phonos ek Mechanes (PL) - Firlej, godz. 21:30

18.10 - cena 10/15 zł
* Gastrula (PL) - Firlej, godz. 20:00
* MoHa! (NOR) - Firlej, godz. 21:30

26.10 - cena 18/25 zł
* Audrey Chen (USA) - Firlej, godz. 19:00
* Pain Jerk, Zbigniew Karkowski (JAP/PL) - Firlej, godz. 21:00

27.10 - cena 22/30 zł
* Matthew Shipp (USA) - Firlej, godz. 19:00
* Marc Ribot Trio (USA) - Firlej, godz. 20:00
* Kostas New Progrram (PL) - Firlej, godz. 21:30

Bilety i karnety
Ceny biletów na pojedyńcze koncerty, podane są przy programie festiwalu. Karnety na cały festiwal w cenie 75pln.

BLACK ENGINE [IT]

SKŁAD:
Eraldo Bernocchi - treated guitars, elektronika
Massimo Pupillo - bas
Jacopo Battaglia - bębny
Luca Mai aka Zu - saksofon altowy i barytonowy
Włoski, eksperymentalny projekt, którego twórcy czerpią nietuzinkowe inspiracje z tak odmiennych stylów, jak jazz, rock, dub, elektronika i noise. Zespół tworzy czterech niezwykle utalentowanych i doświadczonych muzyków: Eraldo Bernocchi, Massimo Pupillo, Jacopo Battaglia i Luca Mai aka Zu.
Kiedy Bernocchi zaprosił do współpracy pozostałych muzyków, ci ostatni byli już znani jako awangardowo-rockowe trio "Zu". Zespół ten okrzyknięto jednym z najciekawszych zjawisk europejskiego podziemia, w szczególności awangardowego jazzu i noise'u. Sam Eraldo Bernocchi współpracował m.in. z Mickiem Harrisem, Billem Laswellem, Toshinori Kondo czy Haroldem Buddem.
Czterech artystów otwartych na rozmaite eksperymenty stworzyło świetną, oryginalną grupę; ich różnorodne doświadczenia udziału w niezliczonych projektach i współpracy podejmowanej z najwybitniejszymi artystami pozwoliły kwartetowi Black Engine rozwinąć własny, niepowtarzalny styl, charakteryzujący się zaskakującą dojrzałością.
Posłuchaj prezentacji płyt: Eraldo Bernocchi
Ściągnij mp3:
Black Engine - I Hate Clows
Eraldo Bernocchi - SP1
www.black-engine.com, www.myspace.com/blackengineisalive

Audrey Chen & Aram Shelton [USA]
Audrey Chen to amerykańska wiolonczelistka i performerka o chińskich korzeniach. Urodziła się na przedmieściach Chicago w 1976 roku. Jej muzyka to połączenie gry na wiolonczeli, głosu oraz analogowej elektroniki. W swoich performansach Chen opiera się na dźwięku, ruchu oraz elementach wizualno-rzeźbiarskie; techniki tradycyjne przenikają się tu z najbardziej współczesnymi, a całość zaskakuje i uwodzi świeżością. Znaczną część jej koncertów stanowi improwizacja, która przybiera niezwykle osobisty charakter. "Jej występy z powodzeniem można nazwać show jednego aktora. Bo określenie tej artystki "muzykiem" to zdecydowanie za mało (...) Podczas jej performansów - bo to chyba najlepsze słowo na określenie tego, co Audrey Chen robi na scenie - dzieje się niemało. Do gry - zarówno klasycznej, jak i awangardowej - na wiolonczeli dodaje swój przetworzony wokal, dzięki czemu udaje jej się stworzyć nastrój niczym z filmów grozy - mroczny, tajemniczy, czasem nawet przerażający." www.trojmiasto.pl
Chen pracuje zarówno solo, jak i we współpracy z wieloma muzykami i tancerzami, m.in. z Philem Mintonem, Elliottem Sharpem, Mike Cooperem, Mats Gustafssonem, Michaelem Zerang, Assif Tsahar, Scottem Rosenbergiem czy Michele Doneda. Obecnie występuje także w kilku dwuosobowych projektach z m.in. Gianni Gebbia, Alessandro Bosetti i Nate Wooley.
Aram Shelton Urodził się w 1976 roku w stanie Nowy Jork, dorastał natomiast na południu Florydy, gdzie bardzo wcześnie zaczął grać na saksofonie. Pełną działalność koncertową i nagraniową rozpoczął jednak dopiero po przeniesieniu się do Chicago w 1999 roku, gdzie poszerzył swoje instrumentarium o klarnet i klarnet basowy; studiował także grę na trąbce oraz muzykę elektroakustyczną (pasjonowało go zwłaszcza zastosowanie nowych technologii w muzyce komponowanej i improwizowanej).
Pierwszy składem, jaki Aram Shelton współtworzył w Chicago, było trio z perkusistą Timem Daisym i basistą Jasonem Ajemianem - Dragons 1976, nieco później kwartet Arrive z Daisym, wibrafonistą Jasonem Adasiewiczem oraz basistą Jasonem Roebke, elektroakustyczny duet Grey Ghost z Johnathanem Crawfordem oraz Keefe Jackson's Fats Citizens. Wraz z Ernstem Karelem (członkiem formacji TV Pow) oraz Koutaro Fukui nagrywał muzykę elektroakustyczną. Koncertował z wieloma luminarzami amerykańskiej awangardy: Jeffem Parkerem, Kenem Vandermarkiem, Steven Bernsteinem, Jebem Bishopem, Joshem Abramsem, Guillermo Gregorio, Nori Tanaką, Chrisem Jonas, Fredem Lonberg-Holmem, Michaelem Hartmannem i Robem Mazurkiem.
www.myspace.com/audreychen

Dawid Szczęsny [PL]

Muzyka Dawida Szczęsnego bazuje przede wszystkim na samplach ze starych płyt winylowych i taśm. Przy ich pomocy powstają minimalistyczne, choć rozgrywane sie na kilku planach, pełne szmerów i pozornych usterek pejzaże dźwięku. Świetny, niebanalny i relaksujący ambient.
"Znakomicie, że ta płyta wreszcie ukazała się w naszym kraju. Kiepsko, że tak niewiele osób wie o jej istnieniu. Mowa o "Unheard treats" - krążku, który pierwotnie pojawił się w roku 2003 nakładem Supralinear, dziś zaś wznawiany jest przez nowy polski label See You Soon. Autorem płyty jest Dawid Szczęsny, muzyk intrygujący, aktywny na eksperymentalnym i ambientowym polu, jednocześnie perfekcyjny dźwiękowy chirurg - "Unheard treats" jest bowiem efektem wielu skomplikowanych producenckich operacji. (...) Płyta zawiera muzykę niezwykle intymną - autor przekazuje nam pewien ładunek nastrojów, którym samodzielnie możemy nadawać znaczenie - najlepiej w bardzo nocnych porach. Ciekawym jest fakt, iż cały materiał powstał w oparciu o sample wycięte z winyli przywiezionych z Afryki. Za pomocą gramofonu i laptopa Szczęsny wybrał zestaw próbek, na których dokonał niezliczonych nakłuć, nacięć i wygięć, tak aby znaleźć balans między egzotycznym potencjałem materiałów źródłowych oraz bliskim i ciepłym efektem zastosowanego samplingu. Zamierzenie udane - "Unheard treats" sączy się gęsto, oplata, naturalnie łagodzi otoczenie i zostaje w nim na dłużej. Trzaski pociętego winyla miło koją, strzępy melodii bądź pochodne harmonii tworzą świetne tło dla wieczornych skupień. Brak tutaj bardziej konkretnych struktur, Szczęsny zbliża się do dorobku takich gwiazd jak Oval czy Alva Noto, momentami kompiluje zupełnie jednolite roztwory, wszystko to udaje mu się przy zachowaniu niezwykle wysokiego producenckiego poziomu.
"Unheard treats" jest propozycją dla nocnych marzycieli, dla poszukiwaczy ciepła w elektronice, również dla zwolenników niedających się zmierzyć kompozycji - wydaje się bowiem, że utwory Dawida Szczęsnego wymykają się nawet miarom czasowym. Ot po prostu - zdają się nigdy nie rozpoczynać i nie kończyć. Płyną. A my z nimi." Krzysiek Stęplowski
Posłuchaj prezentacji płyt: Dawid Szczęsny
www.myspace.com/dawidszczesny

Lucas Niggli Drum Quartet [CH]

SKŁAD:
Kesivan Naidoo - bębny
Rolando Lamussene - perkusja
Peter Conradin Zumthor - bębny
Lucas Niggli - bębny, kompozycja
LUCAS NIGGLI - niezwykle oryginalny szwajcarski muzyk, perkusista i kompozytor. Urodził się w Kamerunie, mieszka w Uster. W wieku 38 lat jest zaliczany do ścisłej czołówki eksperymentujących perkusistów jazzowych; krytycy stawiają go w jednym szeregu obok takich artystów, jak Favre, Humair, Hauser czy Studer. Lucas Niggli dość szybko został zauważony na arenie międzynarodowej, czego potwierdzeniem są wczesne koncerty z triem ZOOM oraz kwintetem BIG ZOOM, a także solowe występy na najbardziej prestiżowych festiwalach na całym świecie.
Niggli odnalazł swój własny muzyczny język, w obrębie którego nieustannie eksperymentuje. Jego entuzjazm i chęć poznania tego, co nieodkryte umożliwiają mu kontynuację najróżniejszych poszukiwań stylistycznych, które prowadzi z dużym przekonaniem i naturalną pewnością siebie. Lucas Niggli pojawił się w Polsce już kilkakrotnie. W 2005 r. wystąpił z solowym recitalem w ramach IV Międzynarodowego Festiwalu Perkusyjnego w Krakowie, gdzie zebrał znakomite recenzje.
www.lucasniggli.ch

Małe Instrumenty [PL]

Laureaci tegorocznego konkursu OFF Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (spektakl Elektrownia dźwięku), od ponad roku szturmem podbijają polską scenę. Swoje poszukiwania prowadzą nie tylko w przestrzeni muzyki, eksperymentują także z teatrem i filmem. We Wrocławiu zaprezentują nowy improwizowany projekt, przygotowany specjalnie na festiwal.
"Jest ich sześciu. Gdy zaczynają koncert, publiczność zwykle wpada w konsternację (pierwsze pięć minut), potem zaczyna się śmiać (następne pięć). Ale po dziesięciu minutach widok bandy około 30-letnich facetów wydobywających z kolorowych zabawek rozmaite odgłosy przestaje być atrakcyjny sam w sobie. I wtedy zaczyna się prawdziwa muzyka (...) Na jednym koncercie muzycy używają zwykle kilkudziesięciu instrumentów. Najmniejszym są prawdopodobnie plastikowe łapki, które klaszczą. Największym chyba fortepian, który zamiast strun ma w środku metalowe pręty i zajmuje około metra kwadratowego powierzchni. W sumie mają blisko sto sztuk grających drobiazgów (...) Antonisz pokazał, że krótkie może być nie mniej ciekawe niż długie, Małe Instrumenty - że małe może brzmieć równie pięknie jak duże. Nieraz nawet - i ciekawiej, i piękniej." Gazeta Wyborcza, 11.04.2008
"Zespół wykonujący muzykę na zabawkowych i egzotycznych instrumentach. Za ich pomocą poszukuje nowych, ciekawych brzmień. Mierząc się z pomyłkami prowokowanymi przez ich amatorski, czasem nieprzystosowany do gry charakter, próbuje znaleźć złoty środek między "uroczą amatorką i błyszczącym perfekcjonizmem". W ten sposób poszukuje nowych perspektyw muzykowania. Nie uznaje konserwatywnych pojęć błędu i dobrego smaku. Każdy dźwięk jest dla nich równoprawny." www.polityka.pl
Małe Instrumenty zostały założone przez Pawła Romańczuka w 2006 roku - kolejno dołączyli: Marcin Ożóg, Maciek Markowski, Tomasz Orszulak, Jędrek Kuziela i Maciek Bączyk. Grupa w pełnym składzie zadebiutowała podczas 7. edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Era Nowe Horyzonty (2007). Zakres brzmieniowych eksperymentów wrocławskiej grupy to wciąż poszerzająca się gama profesjonalnych instrumentów niewielkich rozmiarów, dźwiękowych zabawek, kuriozalnych wynalazków muzycznych i całej masy drobnych przedmiotów wydających dźwięki. Powstająca w ten sposób muzyka wciąż zaskakuje: eksponuje niepowtarzalny charakter barw, który bywa piękny i kunsztowny, czasem odkrywczy, a czasem cieszy ograniczeniami - którymi zespół potrafi świetnie się bawić. Współpracowali m.in. z Jerzym Armatą, Polskim Wydawnictwem Audiowizualnym, Teatrem Tańca Arka, Galerią Entropia, Galerią CSW Warszawa, Festiwalem Audio Art, Teatrem Capitol.
www.maleinstrumenty.pl

Gastrula [PL]

Gastrula - najnowszy projekt Roberta Piotrowicza, Anny Zaradny i Kacpera Jaśkiewicza, w którym rozwijają swoje doświadczenia ze współnego grania w trio Stuckonceiling.
Robert Piotrowicz - gitarzysta, wykorzystujący w swojej muzyce modularny syntezator. W ostatnich latach zaznaczył się głównie jako improwizator współpracujący z czołówką sceny free. Porusza się w szerokim obszarze stylistycznym od minimal improvisation aż do muzyki elektroakustycznej. Współpracuje z artystami wizualnymi, współtworzy muzykę do filmów i instalacji.
Anna Zaradny - saksofonistka, improwizatorka i kompozytorka ze Szczecina, jest jedną z najważniejszych postaci młodego pokolenia polskiej muzyki eksperymentalnej i współczesnej. Prócz twórczości artystycznej jest również animatorem i organizatorem wielu wydarzeń prezentujących współczesną muzykę, współtworzy m.in. międzynarodowy festiwal Musica Genera.
Kacper Jaśkiewicz - perkusista. Grę zaczynał od ciężkiego rocka i już wtedy wyróżniał się oryginalnym stylem. Perkusję traktuje jako punkt wyjscia do szaleńczych poszukiwań i eksperymentów. Jest współzałożycielem kultowej polskiej grupy core metal Bomba w Torcie.

Kostas New Progrram [PL]

SKŁAD:
Kostas Georgakopulos - głos, korg, mong, trąbka (Progrram)
Wojtek Dobrowolski - gitara (Progrram, Moon on Room)
Kuba Rutkowski - bębny (Homo Twist, Projekt Maleńczuk-Waglewski, Pulsarus)
Alek Korecki - saksofon (Tie Break, Young Power, Free Cooperation, Neuma)
Bronek Duży - puzon (Tie Break, Young Power, Free Cooperation, Skolias Duży Duo)
Dominik Strycharski - elektronika, flety (Pulsarus, RH +)
Kostas New Program to jedna z najbardziej niezwykłych formacji na mapie polskiej sceny niezależnej, będąca kontynuacją legendarnego w historii polskiej muzyki alternatywnej zespołu Progrram. KNP stworzyli muzycy zespołów awangardowego rocka (Progrram, Pulsarus i Homo Twist) oraz tak znane postaci polskiego jazzu, jak Alek Korecki i Bronek Duży. W efekcie artyści dokonali niezwykłej w polskich realiach fuzji muzyki awangardowej, rockowej i jazzowej. Premiera drugiej płyty zespolu pod tytułem "FOOD" to 15 pazdziernika 2008. W jej nagraniu obok stałych muzyków wzięło udział kilka wybitnych postaci współczesnej muzyki jazzowej i awangardowej: japoński pianista Hoppy Kamiyama, austracki trębacz Franz Hautzinger oraz skrzypek Matt Maneri z USA.
Płyta wrocławskiego zespołu Progrram "Autumn: how to use brain to find inner M" z grudnia 2005 roku uchodziła w opinii krytyków za jedno z najważniejszych wydawnictw na polskiej scenie alternatywnej ostatnich lat. Jednak tuż po jej wydaniu lider formacji i szef wydawnictwa muzycznego Tone Industria Kostas Georgakopulos postanowił przekształcić formułę istniejącej od lat grupy. Zmianie uległ zarówno skład, jak i koncepcja muzyczna, a w konsekwencji także nazwa. Kostas New Progrram to zdecydowanie bardziej jazzowy projekt. Pozostało w nim jedynie dwóch muzyków ze starego składu: Wojtek Dobrowolski oraz Kostas. Towarzyszą im Kuba Rutkowski i Dominik Strycharski, znani z zespołów Homo Twist i Pulsarus, współtworzący od początku projekt Bronek Duży oraz Alek Korecki (saksofon) - muzycy znani są z tak ważnych dla polskiego jazzu zespołów, jak Tie Break, Young Power, Free Cooperation, Tymon Tymański Yass Ensemble czy Grall.
Muzyka z debiutanckiej płyty Kostas New Progrram "And end Pleasure", to nowoczesne granie, pełne emocji i przedziwnych zestawień techniczno-formalnych, niesamowita fuzja jazzu, rocka, awangardy i muzyki improwizowanej. Muzycy zestawiają nowoczesne formalne zabiegi aranżacyjne i brzmieniowe (często bardzo odważne) z klasycznie ustawionymi partiami instrumentów Wyjątkowy jest charakter brzmienia całego zespołu, niespotykany na polskim rynku. "And end Pleasure" została wyjątkowo doceniona przez krytyków: "....wściekle piękna, wysoka szybująca płyta. Dawno nie słyszałem tak pełnych i trafnie wyszukanych brzmień zestawionych w zaskakujący ,ożywczy sposób. Mroczna i pierwotna energia tej muzyki zapiera dech. Natchnione pochody free o noise?owym rodowodzie robią kapitalne wrażenie, mogą wręcz wywołać zachwyt. Najbardziej karkołomne konstrukcje dźwiękowe mają tu niezwykłą moc i urodę. Porywająca, piękna, niełatwa. Wielkie brawa za tą bezlitosną mimo wszystko płytę..." Machina
"nowy Progrram to formacja zdecydowanie bardziej awangardowa, pewnie poruszająca się w rejonach muzyki improwizowanej. Czego tu nie ma? Free jazz, awangardowa elektronika, a nawet fragmenty przywodzące na myśl najbardziej agresywne dokonania Naked City Johna Zorna. Natłok dźwięków kontrastuje ze spokojniejszymi, sennymi partiami" www.onet.pl
KNP nieustannie poszukuje nowych form wypowiedzi, eksplorując współczesną muzykę jazzową i improwizowaną; równocześnie jednak sięga do nagrań sprzed wielu lat (zwłaszcza do dokonań takich artystów, jak Anthony Braxton, Ornette Coleman, Frank Zappa, Captain Beefhart, z drugiej zaś strony Fred Frith, Can czy Magma). Wśród najważniejszych swoich inspiracji muzycy wymieniają twórczość Johna Zorna (przede wszystkim "Naked City"), szwedzki projekt matematyczno-jazzowo-metalowy Messugah oraz dokonania takich Japończyków, jak Tatsuya Yoshida i Kazuhisa Uchihashi.
Posłuchaj prezentacji płyt: Kostas New Progrram
www.myspace.com/kostasnewprogrramband

MARC RIBOT TRIO [USA]
SKŁAD
Marc Ribot - gitara
Henry Grimes - bas
Chad Taylor - perkusja
We Wrocławiu w składzie: Marc Ribot - gitara, Henry Grimes - bas, Chad Taylor - perkusja zagrają kompozycje saksofonisty Alberta Aylera
Pisano o nim, że to (obok m.in. Metheny'ego, Frisella, Fritha) "jeden z najbardziej wszechstronnych i wrażliwych gitarzystów współczesnych"; że doskonale czuje się zarówno w recitalach solowych, jak i w inspirowanej żydowskim folklorem "Bar kokhbie" Johna Zorna czy kubańskich frazach z Los Cubanos Postizos. Jego wirtuozerię docenili m.in. Tom Waits, Robert Plant, Elvis Costello oraz Marianne Faitfull. A przy tym Ribot wciąż pozostaje przede wszystkim doskonałym muzykiem jazzowym. Wraz ze swym trio podąża za muzyczną wizją genialnego saksofonisty - Alberta Aylera. Kompozycje Marca Ribota, Henry Grimsa i Chada Taylora są pełne uroku, odznaczając się zarazem świeżością i niespotykaną energią. W 2005 roku artyści wspólnie z wybitnym trębaczem Royem Cambelle wydali album Spiritual Unity, który spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem tak krytyków, jak i fanów jazzu. We Wrocławiu zagrają po raz pierwszy.
Marc Ribot urodził się w 1954 w Newark, New Jersey. W 1978 r. przyjechał do Nowego Jorku, gdzie z miejsca dostał angaż w zespole organisty Jacka McDuffa oraz legendarnego wokalisty soulowego Wilsona Picketta. W 1984 r. dołączył do jednego z najważniejszych składów nowojorskiej sceny Downtown - Lounge Lizards Johna Luriego. Ribot szybko zdobył uznanie znakomitych artystów, którzy wielokrotnie zapraszali go do udziału w swoich nagraniach; znaleźli się wśród nich chociażby Rain Dogs, Mule Variations, Real Gone Toma Waitsa, Blazing Away Marianne Faithful, Spike, Mighty Like a Rose czy wreszcie Kojak Variety Elvisa Costello. Jednocześnie wraz ze swoimi zespołami przez lata tworzył własną odmianę Downtown Soul.
Marc Ribot działa równolegle w wielu obszarach sceny muzycznej: prowadzi kilka własnych kapel, wykonuje koncerty solo, współtworzy projekty spod znaku Masada Family, a równocześnie grywa z takimi muzykami najwyższego formatu, jak: Arto Lindsay, Don Byron, Anthony Coleman, T-Bone Burnett, the Jazz Passengers, Evan Lurie, the Sun Ra Orkestra, Chocolate Genius, Bill Frisell, Medeski Martin & Wood oraz John Zorn. RECENZJE
"Kwartet Ribota (...) nie gubi niczego ze świeżości i piękna wykonywanych utworów, nie tylko eksponując charakterystyczne, urzekające prostotą tematy (unisonowe partie Campbela i Ribota), ale również eksplorując nieograniczony niemal potencjał improwizacyjny kompozycji (genialne kontrabasowe soliloquia Grimesa!). Sam Ribot (...) raz po raz wznosi się na wyżyny swych improwizatorskich możliwości, grając zarazem czule i drapieżnie, zbliżając się w artykulacji do tego, co prezentował w czasach Lounge Lizards, choć przecież słychać tu i lata spędzone z Zornem, i ton pielęgnowany przezeń w nagraniach Los Cubanos Postizos. Jeśli zwątpili państwo ostatnio w moc i urok jazzu, polecam "Spiritual Unity" - jako medykament na podobne dolegliwości!" Dariusz Brzostek - Diapazon.pl
"Gdy zapytano Ribota, skąd saksofonista Zorn umie pisać zaawansowane, wirtuozowskie etiudy na gitarę elektryczną, ten się obruszył. Odrzekł, że sprawa jest całkiem prosta: Zorn jest kompozytorem, ci zaś znać muszą instrumenty kluczowe dla muzyki ich czasów, a gitara elektryczna jest jednym najważniejszych współczesnych instrumentów. Tak jak Bartok czy Berg musieli orientować się w możliwościach brzmieniowych skrzypiec, twórca współczesny musi znać potencjał Stratocastera czy Les Paula" (Marcin Gokieli - Polskie Radio) Marcin Gokieli - Polskie Radio
Posłuchaj prezentacji płyt: Marc Ribot
http://www.marcribot.com, http://www.youtube.com/watch?v=SfpGkboHtLg - video: Spiritual Unity, http://www.myspace.com/marcribotsceramicdog

MATTHEW SHIPP [USA]
Matthew Shipp, jest jednym z najważniejszych kontynuatorów zarówno poszukiwań twórczych awangardy jazzowej połowy lat 70. (zwanej nowojorską sceną loftową), jak i eksperymentalnej pianistyki Cecila Taylora. Według światowej krytyki stworzył podwaliny współczesnej muzyki improwizowanej, łączącej tradycję z nowoczesnością. Na swoim koncie ma niezliczoną ilość projektów z najwybitniejszymi artystami jazzowymi. Grywał m.in. z Davidem S. Warem, Whitem Dickey'em, Susie Ibarrą, Roscoe'm Mitchellem, z Joe Morrisem, Matem Manerim, Wadadem Leo Smithem, Royem Campbellem i Robem Brownem. Nagrał kilkadziesiąt albumów: solo, w duetach, triach i kwartetach. Na początku swej artystycznej drogi pianista był silnie kojarzony (obok Marilyn Crispell) ze stylistyką posttaylorowską. Shipp jest muzykiem wciąż eksperymentującym, tak z materią jak i formą swej muzyki. Od pewnego czasu oprócz akustycznego fortepianu ponownie sięga po Fender Rhodes'a, jednocześnie korzysta także z syntezatorów. Od kilku lat jego pianistyka to już nie tylko posttaylorowskie klastery; artysta swobodnie korzysta z całego wachlarza stylów: od bebopu poczynając, na współczesnej awangardzie kończąc.
Posłuchaj prezentacji płyt Matthew Shipp
www.matthewshipp.com

Mikrokolektyw [PL]
Wrocławski duet: Artur Majewski i Kuba Suchar (których znamy z fenomenalnego Robotobiboka) na bazie wolnej improwizacji konfrontuje tradycje awangardowego jazzu z post-rockiem. Odnajdziemy tu wpływy zarówno Don'a Cherry'ego czy Art Ensemble of Chicago, jak i współczesnych chicagowskich tuzów (Rob Mazurek, Tortoise). Duet powstał w 2004 r. i przyjął formę swobodnie improwizującego kolektywu, w którym myślą przewodnią było poszukiwanie nowych rozwiązań. Majewski i Suchar tworzą muzykę akustyczną, podbarwioną syntezatorem minimoog, perkusjonaliami i samplerem, które jednak nigdy nie wychodzą na plan pierwszy. Najbardziej zainteresowani są surowym brzmieniem duetu trąbki i perkusji - to obszar zdecydowanie im najbliższy, na gruncie którego ich poszukiwania znajdują niepowtarzalną, urzekającą ekspresję. Jednocześnie Mikrokolektyw pozostaje otwarty na współpracę: do tej pory występowali wspólnie z Robem Mazurkiem i Mauricio TakaraMauritzio Takara (Sao Paulo Underground), Marcinem Dymiterem (Emiter) oraz jako część Exploding Star Orchestra.
Posłuchaj prezentacji płyt: Robotobibok
http://www.myspace.com/robotobibok

MoHa! [NOR]

To najnowszy projekt słynnej wytwórni Rune Grammofon, przygotowany przez najmłodszych nagrywających dla niej artystów. Gitarzysta Anders Hana (członek Jaga Jazzist i kwintetu basisty Ingebrita Haker-Flatena) i Morten J. Olsen (perkusja i elektronika) grają razem już od 8 lat. We Wrocławiu zaprezentują materiał ze swojej najnowszej płyty Raus aus Stavanger.
"Raus aus Stavanger to trzecie wydawnictwo zespołu, pierwsze w barwach Rune Grammofon. Płytka jest nie za długa - 44 minuty, ale za to treściwa. Dostajemy mocno po głowie i to od pierwszych sekund. Wiadomo, co będzie grane - dźwiękowa ciężka artyleria. Pewne wytchnienie (ale raczej nie ukojenie) w postaci 9-minutowego pejzażowego dryfu pojawia się wraz z ostatnim trackiem. Zespół to dwa równoprawne instrumenty. Gitara - miota się, rzęzi, piszczy, drapie, przytłacza, zacina (nie tylko się, również nas). Gitarzysta nie jest nastawiony na maestrię frazy, ale na brzmienie - siarczyste, dosadne, żrące. Perkusista raz posługuje się pojedynczymi stukotami, zupełnie nieprzewidywalnymi, rozłożonymi nierównomiernie. Ale naprawdę ciekawie robi się, gdy gra w szybkim tempie, to jak wykoślawia proste rytmy, zagęszcza uderzenia, przełamuje proste zagrywki." www.nowamuzyka.pl
MoHa!
http://www.myspace.com/themoha

PAIN JERK, ZBIGNIEW KARKOWSKI

Posłuchaj prezentacji płyt: Zbigniew Karkowski

Phil Minton Quartet [GB]

SKŁAD
John Butcher - saksofon tenorowy i sopranowy, głos
Roger Turner - bębny, perkusja, głos
Phil Minton - głos
Veryan Weston - fortepian, głos
Phil Minton to jeden z najciekawszych wokalistów muzyki improwizowanej. To on w latach 70. odróżnił wokalistykę od śpiewu, przystosowując ją tym samym do trudnych wymagań improwizacji. Wiąże się z nią konieczność uwolnienia muzyki z więzów określonych ram melodycznych, harmonicznych czy rytmicznych. Co więcej, Minton wypracował jedyną w swoim rodzaju metodę posługiwania się mięśniami twarzy, która daje niespotykane efekty artykulacji. Jego wykonania uwodzą indywidualną, niepowtarzalną linią narracji, odległą od wszelkich muzycznych kanonów, również tych charakterystycznych dla swobodnej improwizacji. Phil Minton nie bylby jednak sobą, gdyby skupił się tylko na jednym obszarze twórczości. Regularnie nagrywa piosenki w ramach przeróżnych projektów (m.in. Roof, 4 Walls, Oh Moscow). Jego dokonania na tej płaszczyźnie przywodzą na myśl takich wokalistów jak Tom Waits, David Thomas czy Blixa Bargeld.
Artysta przygotowuje fascynujące wokalne interpretacje znakomitej, ważnej dla niego literatury (A. Jarry, E. Pound, P. Haines, J. Joyce). Jego płyta "Mouthful of Ecstasy" jest jedną z nielicznych wokalnych interpretacji "Finnegans Wake" Jamesa Joyce'a, która zyskała entuzjastyczne przyjęcie krytyków literackich. Minton jest bardzo cenionym wykonawcą poezji konkretnej. Jego koncerty są niepowtarzalnym wydarzeniem, w którym w fascynujący sposób splatają się doświadczenia muzyczne i literackie.
Współpracował m.in. z: Günterem Christmannem, Veryanem Westonem, Johnem Butcherem, Tomem Corą, Axelem Dörnerem, Bobem Ostertagiem, Fredem Frithem, Markiem Dresserem, Noëlem Akchoté, Wolfgangiem Fuchsem, Thomasem Lehnem. Jest regularnie zapraszany na najważniejsze festiwale muzyki eksperymentalnej: Nickelsdorf, Ulrichsberg, Bolonia, Sain-Ettiene, Nantes, Londyn, Berlin.
Posłuchaj prezentacji płyt: Phil Minton
http://www.philminton.co.uk

Phonos ek Mechanes [PL]

Trio na trzy komputery. Zespół tworzą Cezary Duchnowski, Paweł Hendrich i Sławomir Kupczak. Grają przede wszystkim muzykę improwizowaną, realizowaną przy pomocy komputerów. Jest to szczególny rodzaj live-electronics czy human-electronics, gdzie muzyka elektroniczna przybiera kształt ludzkiego gestu. Komputery kontrolowane są głównie instrumentami akustycznymi.
Cezary Duchnowski
Urodzony w 1971 roku w Elblągu, studiował kompozycję w klasie prof. Leszka Wisłockiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Obecnie wykłada tam m. in. realizację muzyki komputerowej. Był jednym z inicjatorów założenia Studia Kompozycji Komputerowej w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Z placówką tą związany jest do dzisiaj. Od kilku lat czołowe miejsce w jego działalności zajmuje twórczość elektroakustyczna. Tworzy wraz z Agatą Zubel duet "ElettroVoce" realizując projekty na głos i elektronikę. Jest wielkim orędownikiem muzyki improwizowanej. Chętnie współpracuje z muzykami jazzowymi oraz innymi artystami, których pasją jest kreowanie muzyki na żywo. Wraz z Marcinem Rupocińskim założył grupę Morphai - formację podejmującą artystyczne inicjatywy o profilu interdyscyplinarnym.
Paweł Hendrich
Paweł Hendrich urodził się w 1979 roku we Wrocławiu, uczył się gry na waltorni oraz kompozycji, najpierw u Jerzego Filca, obecnie u Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil. O jego twórczości Jan Topolski pisał w Polityce: "Fenomenalna w Pawle jest kompleksowa, racjonalna samoświadomość swojej muzyki, systemu, kierunków przeszłego i przyszłego rozwoju (...) Głównymi, otwartymi i frapującymi kategoriami muzyki Hendricha zdają się więc wielowarstwowość, wielogłosowość, wieloczasowość, wieloznaczność, choć już w kolejnym utworze, "Hyloflex" na orkiestrę smyczkową, ma badać także świat mikrotonów i dźwięków o nieokreślonej wysokości... Rzadkie to nie tylko w Polsce, więc tym baczniej trzeba nastawić uszu!" www.polityka.pl
Sławomir Kupczak
Studiował w Akademii Muzycznej we Wrocławiu kompozycję pod kierunkiem Jana Wichrowskiego oraz realizację kompozycji komputerowej u Cezarego Duchnowskiego. Jego utwory wykonywane były na wielu koncertach muzyki współczesnej w kraju i za granicą, na konkursach (m.in Concours Nicati 2003 w Szwajcarii) oraz festiwalach muzycznych, takich jak Musica Polonica Nova we Wrocławiu (2002, 2004), Audio Art w Warszawie (2002), Chanterelle Festival w Ostrowiu Wielkopolskim (2003), Festival Synthese w Bourges we Francji (2004), Turning Sounds 2 w Warszawie (2004). W styczniu 2003 miało miejsce prawykonanie jego autorskiego projektu multimedialnego Fluxus na głos żeński, skrzypce, fortepian, tancerki, aktora i komputer (2003) w Akademii Muzycznej we Wrocławiu.
W latach 2000-2002 grał w orkiestrze smyczkowej Tech-No Orchestra prowadzonej przez Roberta Kurdybachę. Jest również członkiem wrocławskiego teatru "ZAR".
Posłuchaj prezentacji płyt: Cezary Duchnowski
Ściągnij mp3: C+
www.phonos.pl , http://www.myspace.com/phonosekmechanes

Piernik Zabrodzki Projekt [PL]

SKŁAD:
Zdzisław Piernik - tuba
Piotr Zabrodzki - fortepian, fortepian elektryczny, kontrabas, gitara basowa, organy, ambient
Hubert Zemler - perkusja, wibrafon
Wojciech Kondrat - skrzypce
Piotr Zabrodzki, młody warszawski multiinstrumentalista i kompozytor, nagrał płytę z wirtuozem tuby Zdzisławem Piernikiem. Namanga to zbiór 15. kompozycji Piotra Zabrodzkiego; barwna, wyrafinowana mieszanka jazzu, eksperymentalnej klasyki oraz eksperymentalnego rocka.
Piotr Zabrodzki (ur. w 1982 roku) jest producentem, kompozytorem, muzykiem sesyjnym i koncertowym, grającym przede wszystkim na instrumentach klawiszowych i gitarze basowej, a także na instrumentach perkusyjnych. Wokalnie współpracuje z zespołem Cinq G, który współtworzy z Radikal Irie i Grande Pe. Z tym ostatnim oraz z Anną Zabrodzką (Lady Mocca) tworzył także projekt Banda Tre. Brał udział w nagraniu płyty Polski ogień oraz Rodeo Europe, prezentującej najciekawszych artystów sceny dancehall z 21 europejskich krajów. Dał się poznać również jako muzyk jazzowy - m. in. w kolektywie Easy Band All Stars. Wykonał również muzykę do filmów Job, czyli ostatnia szara komórka oraz Chaos. Szerszej znany jest publiczności m.in z projektów jazzowych: formacji Blast Muzungu oraz współpracy z genialnym japońskim perkusistą Tatsuya Yoshida (Ruins, Magaibutsu, Acid Mothers Temple itd.).
Zdzisław Piernik (ur. w 1942 roku) jest jedną z najważniejszych postaci polskiej muzyki współczesnej. Jako pierwszy tubista w Polsce do swej gry na tubie wprowadził furllata, wibrata, flażolety, glissanda i tzw. dźwięki czyszczące. Rozpoczął także eksperymenty sonorystyczne z tubą preparowaną. Jest pomysłodawcą niespotykanej dotąd preparacji tuby. Polega ona na dołączeniu w miejsce krąglików - dźwięczników od trąbki, skrzydłówki i puzonu. Zabieg ten czyni z tuby instrument posiadający cztery różne barwy.
Jednocześnie Piernik jest interpretatorem muzyki współczesnej. Swoje dzieła dedykowali mu między innymi Benno Ammann, Zbigniew Biergielski, Andrzej Bieżan, Marian Borkowski, Andrzej Dobrowolski, Roman Haubenstock-Ramati, Wojciech Kilar, Krzysztof Knittel, Andrzej Krzanowski, Krzysztof Penderecki, Bogusław Schaeffer. Występuje na scenach całego świata wykonując dzieła Vivaldiego, Bacha, Schumanna, Schaeffera, Dobrowolskiego, Pendereckiego i innych.
Posłuchaj prezentacji płyt: Zdzisław Piernik, Piotr Zabrodzki
http://www.myspace.com/piotrzabrodzki

Pierre Bastien [FR]

Pierre Bastien (ur.w 1953 roku w Paryżu) mówi o sobie, że debiutował jak wszyscy - używając grzechotki. W wieku około dziesięciu lat, korzystając z zestawu "Małego Fizyka", skonstruował pierwszą gitarę. Około piętnastego roku życia miał już natomiast na swoim koncie niezwykłą muzyczną maszynerię, złożoną m.in. z metronomu i pieca.
Te dość zaskakujące dziecięce pasje zaowocowały pierwszym albumem: Paralleles, przygotowanym we współpracy z Jac Berrocalem. W 1977 roku zbudował swą pierwszą profesjonalną muzyczną maszynerię. Podczas kolejnego dziesięciolecia tworzył kompozycje dla grup tanecznych oraz grywał z Pascalem Comelade. W tzw. międzyczasie z pasją pracował nad udoskonalaniem swych wynalazków.
Od 1987 roku występuje przede wszystkim solo, prezentując muzyczne instalacje. Współpracował z takimi artystami, jak Pierrick Sorin, Karel Doing, Jean Weinfeld, Robert Wyatt or Issey Miyake.
"Mecanoid wybitnego współczesnego kompozytora Pierre'a Bastien'a to tak naprawdę muzyka generowana przez roboty zbudowane przez samego artystę. Każdy z nich "gra", a w rzeczywistości odtwarza brzmienie prawdziwego instrumentu, tym samym subtelnie drwiąc ze współczesnych technik samplingu. Adekwatnie do niecodziennego składu muzyków na Mecanoid, równie niezwykłe są tu dźwięki. Wciągające, zmysłowe, pełne melancholii oraz naiwnych ale pięknych melodii."
Ściągnij mp3: Avid Diva, Orchestre Thermodynamique
www.pierrebastien.com, www.myspace.com/pierrebastien9

The Thing feat. Ken Vandemark [SWE/USA]

SKŁAD:
Ken Vandermark - saksofon
Mats Gustafsson - saksofon
Paal Nilssen-Love - perkusja
Ingebrigt Haker Flaten - kontrabas
Ken Vandermark
Ken Vandermark, wirtuoz saksofonu i od 20 lat najbardziej twórczy przedstawiciel chicagowskiej muzyki improwizowanej, wystąpi we Wrocławiu wraz z rewelacyjnym skandynawskim trio jazzowo-awangardowym - The Thing. Ken Vandermark to najwybitniejszy obecnie chicagowski saksofonista. Liczba projektów, których jest liderem może przyprawić o zawrót głowy. Wśród nich obowiązkowo wymienić należy choćby DKV Trio, The Vandermark 5, FME, Territory Band, Bridge 61 czy Spaceways Incorporated. Należy przy tym jednak pamiętać, że równie dobrze znany jest jako ważny animator sceny jazzowej. Stypendysta Fundacji McArthura (dla młodych geniuszy), zakochany na zabój w latach 60. i 70. i ówczesnej muzyce, odważnie łączy free jazz z rockową energią i uważnym podejściem do kompozycji i makroformy. Jest doskonale znany polskiej publiczności z licznych występów na żywo, 12-płytowego boksu dokumentującego jego pięciodniowy pobyt w krakowskiej Alchemii czy wreszcie płyty zarejestrowanej i wydanej w Polsce wraz braćmi Oleś.
The Thing
Szwedzko-norweska grupa The Thing rozpoczęła działalność w lutym 2000 roku podczas serii koncertów i sesji nagraniowych w Sztokholmie. Jej członkowie - Mats Gustafsson, Paal Nilssen-Love i Ingebrigt Haker Flaten są doskonale znani na międzynarodowej scenie jazzowej. Współpracują m.in. z Peterem Broetzmannem, Joe McPhee, Paul Lovensem czy Barry Guy'em. Uznawani są powszechnie za jeden z dwóch (obok grupy Atomic) najciekawszych skandynawskich zespołów wykonujących muzykę improwizowaną. Ich twórczość wywodzi się z tradycji niemieckiego, brytyjskiego i amerykańskiego free jazzu lat sześćdziesiątych, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Dona Cherry'ego, który przez wiele lat mieszkał w Sztokholmie. W repertuarze grupy są słabiej znane kompozycje Cherry'ego, które powstały podczas jego pobytu w Szwecji. Wszystkie do tej pory wydane płyty The Thing ("The Thing", "Action Jazz", "Live At Bla", "Garage", "Sounds Like A Sandwich", "I See You Baby") były znakomicie przyjęte zarówno przez krytyków, jak i fanów. Recenzent "All About Jazz" stwierdził: "Koncerty tych trzech znakomitych improwizatorów są niesamowitą mieszanką tradycji, awangardy, energii i szaleństwa; w rezultacie otrzymujemy dawkę wspaniałej muzyki, na którą po prostu nie sposób pozostać obojętnym".
Posłuchaj prezentacji płyt: The Thing, Ken Vandermark
http://www.kenvandermark.com
http://www.myspace.com/matsgustafsson
http://www.myspace.com/kenvandermark
http://www.paalnilssen-love.com
http://www.ingebrigtflaten.com
http://www.myspace.com/ingoquint

TRIO KOCHAN - UCHIHASHI - HAUTZINGER [JPN/POL/AUS]
SKŁAD:
Kazuhisa Uchihashi - gitara, efekty, saxophone
Franz Hautzinger - trąbka
Jacek Kochan - perkusja
Jazzowe, multikulturowe trio, którego skład tworzą: austriacki trębacz Franz Hautzinger, japoński gitarzysta Kazuhisa Uchihashi i wybitny polski perkusista -Jacek Kochan. Kompozycje artystów porywają niespotykaną energią, jednoczesnie oszałamiając intensywnością i eklektyzmem brzmienia, nieco doprawionym elektroniką. Są pełne świeżości, nowoczesne, a przy tym szalenie intrygują różnorodnością. Muzyka tego Tria to bogata stylistycznie, niezwykle klimatyczna propozycja znakomitego jazzu.
Kazuhisa Uchihashi
Po raz pierwszy gościł w Polsce w 2001 roku na festiwalu Warsaw Summer Jazz Days, gdzie wystąpił ze świetnym Altered States. Powracał do naszego kraju jeszcze trzykrotnie; uzbrojony jedynie w gitarę, zestaw efektów oraz osobliwy instrument o nazwie daxofon wywoływał entuzjastyczne owacje, choć proponowane przez niego dźwięki bywały dość radykalne.
Co szczególnie ciekawe, każdy z jego występów jest inny i nieporównywalny z poprzednim. Uchihashi bowiem potrafi dzień po dniu zaproponować koncert o różnym wyrazie, natężeniu emocjonalnym i zaskakującej intensywności. Jego muzyka to sama esencja improwizacji; koncert postaje tu zawsze wydarzeniem wyjątkowym, zależnym od nastroju artysty i publiczności, zmiennym w kontekście konkretnej przestrzeni, sytuacji, relacji ze słuchaczami. Jego muzyka "wydarza się" tu i teraz; jest przy tym bardzo intensywna, ale (jak sam twierdzi) efemeryczna.
Uchihashi jest jednym (obok takich postaci jak Otomo Yoshihide, Keiji Haino, Hoppy Kamiyama czy Tatsuya Yoshida) z filarów różnorodnej i szalenie inspirującej japońskiej awangardy. Urodził się w 1959 roku w Osace w Japonii. Naukę gry na gitarze rozpoczął w dwunastym roku życia. Od 1983 roku całkowicie poświęcił się muzyce improwizowanej. Eksperymentuje z wieloma różnymi urządzeniami i przystawkami dźwiękowymi, wzmacniając w ten sposób ekspresję gitary. Komponuje muzykę do filmów, spektakli teatralnych, słuchowisk radiowych i reklamówek telewizyjnych. Popularność przyniosły mu koncerty z takimi tuzami wolnej improwizacji jak Hans Reichel, Tom Cora, Butch Morris, Ned Rothenberg, Barre Phillips, Kan Tae Hwan, Peter Brotzmann, Derek Bailey, Sam Bennett, Steve Beresford, Zeena Parkins, Elliott Sharp i wieloma innymi. Ma na koncie także współpracę z Fredem Frithem, Johnem Zornem, Otomo Yoshihide, a w latach 1994-1997 współtworzył legendarną formację Ground Zero. Od połowy lat dziewięćdziesiątych jest animatorem cyklicznych warsztatów dla młodych twórców "New Music Action Workshop", odbywających się w Kobe i Londynie, a od roku 1996 organizuje festiwal muzyki improwizowanej "Beyond Innocence". Od kilku lat prowadzi także własną wytwórnię płytową Innocent Records, w której konsekwentnie realizuje ambitne, niskonakładowe serie wydawnicze. Innocent Records stała się pretekstem i platformą niezliczonych kolaboracji muzyków różnych obszarów. Ostatnio Uchihashi często występuje i nagrywa w towarzystwie kultowego japońskiego duetu Ruins.
Uchihashi nie stroni także od współczesnej elektroniki - gra z przedstawicielami sceny laptopowej (Yasuhiro Otani), jednocześnie współpracując z uznanymi postaciami nowojorskiej awangardy (np. z wokalistką Shelley Hirsch). Od 1990 roku jest liderem niezwykłego, rockowo-impowizacyjnego tria Altered States, skutecznie obalając twierdzenie o istnieniu jakichkolwiek podziałów i barier w muzyce. Równolegle współpracuje z japońskim teatrem multimedialnym Ishinha oraz kontynuuje twórczość solową.
Franz Hautzinger
Kompozytor i wykonawca nowej muzyki improwizowanej, a jednocześnie jeden z najwybitniejszych artystów austriackiego jazzu. Franz Hautzinger jest twórcą unikalnego stylu, w którym łączy elementy klasycznej muzyki dwudziestowiecznej oraz elektroniki, free jazzu i europejskiej muzyki awangardowej. Gra na trąbce ćwierćtonowej.
Urodzony w 1963 roku, studiował trąbkę i kompozycje w Akademii Muzyki i Sztuk Performatywnych w Grazu oraz w Konserwatorium Wiedeńskim. Od 1989 r. wykładał kompozycje i aranżacje na Wiedeńskiej Akademii Muzyki i Sztuk Performatywnych. Jako solista występował z takimi gwiazdami jak: Elliott Sharp, Ben Patterson, Joachim Kuhn, Tony Oxley, Otomo Yosihide, Werner Dafeldecker, Martin Brandlmeyer (Radian), SteveNoble, Otomo Yoshihide, Helge Hinteregger, Martin Siewert. Występuje również ze swoimi własnymi projektami: Franz Hautzinger Speakers Corner, Dachte musik, Regenorcheste oraz z berlińską grupą Zeitkratzer-Ensemble.
Jacek Kochan
Jego nagrania wyróżniają bogate aranżacje, precyzyjna dbałość o szczegóły oraz niezwykły rozmach mistrzowsko improwizowanej gry na perkusji. Karierę artystyczną rozpoczął w latach 70., a w styczniu 1981 roku wyjechał do USA. Przez dwa lata mieszkał w Nowym Jorku, gdzie studiował z Jaco Pastoriusem, Mike Clarkiem i Robie Gonzalezem. W połowie lat 80. przeniósł się do Kanady i zamieszkał w Montrealu. Tam też brał współtworzył środowisko jazzowe zarówno jako lider, jak i muzyk sesyjny. Pisał i nagrywał utwory chóralne oraz orkiestralne, które na stałe włączono do repertuaru takich zespołów jak Tudor Singers i Repercussion. Jednocześnie swobodnie poruszał się w obszarach współczesnej muzyki improwizowanej. Pracował wówczas z takimi muzykami, jak: Michel Donato, Karen Young, Andrew Leroux, Yannick Rieu, Oliver Jones, Jean-Pierrre Zanella, Michel Cusson, Helmut Lipsky, Lazaro Saucedo, Geoff Lapp, Johnny Scott.
W 1990 r. przeprowadził się do Toronto, gdzie pracował z artystami kanadyjskimi i amerykańskimi. Pięć lat później powrócił do Europy; tutaj kontynuował swoją działalność, występując i nagrywając m.in. z: Davem Liebmanem, Gregiem Osby, Marc Coplandem, Joey Calderazzo, Pallem Mikkelborgiem, Eddie Hendersonem, Eivindem Aarsetem, Davem Fiuczynskim, Adamem Simmonsem, Cuongiem Vu, Bo Stiefem, Larsem Danielssonem, Klausem Dickbauerem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Tomaszem Szukalskim, Maciejem Sikałą, Piotrem Baronem, Krzysztofem Knittlem i Leszkiem Możdżerem.
Posłuchaj prezentacji płyt: KAZUHISA UCHIHASHI, Jacek Kochan
www.myspace.com/jacekkochan
www.jacekkochan.com
homepage.mac.com/innocentrecords
www.japanimprov.com/kuchihashi/index.html
www.zeitkratzer.de/franz.html

ZU [IT]

SKŁAD:
Luca Mai - saksofon barytonowy
Massimo Pupillo - bas
Jacopo Battaglia - bębny
Ich dzialaność John Zorn podsumował krótko: "Stworzyliście potężną i wyrazistą muzykę, która przekracza to, co dzisiaj komponują inni artyści".
Zu to jeden z najciekawszych projektów europejskiej sceny awangardowego jazzu. Powstał w 1997 roku w Rzymie, gdzie jego założyciele zaczynali od komponowania muzyki dla spektakli teatralnych. Od tamtego czasu wydali 14 albumów.
Ich muzyka przekracza granice i nie poddaje się żadnym wpływom. Artyści zgrabnie mieszają elementy punku, jazzu, noise, awangardy czy metalu. Na swoim koncie mają liczne koncerty na wszystkich kontynentach. Znani są ze współpracy z takimi gwiazdami jak Mike Patton, The Melvins, NoMeansNo, Eugene Chadbourne, Jeb Bishop czy Mats Gustafsson czy Ken Vandermark. Na swoim koncie mają także trasy z The Ex, NoMeansNo, Lightning Bolt, The Vandermark 5, The Ruins, Fantomas, Otomo Yoshihide oraz Fred'em Frith'em.
Ściągnij mp3: Momentum, The Elusive Character of Victory
Posłuchaj prezentacji płyt: Zu
www.zuism.com, www.myspace.com/zuband